Subtitles by sub.Trader subscene.com
-Alo. -Babam öldü... yine.
-Elçilik. -Giriş kodu 22...
22454 olmalı... Hala aktif durumda mı?
-Evet. -Birkaç dakika önce bana gelen...
-aramanın yerini tespit etmeliyim. -Tamam.
-Alo! -Biraz önce seni aradı.
-Neler olduğunu bilmiyorum. -Hemen buraya, Tel Aviv’e gelmelisin.
Şaka mı yapıyorsun? Bana neler olduğunu anlat.
Telefonda olmaz. Buraya gelmen gerekiyor.
Hayır, hayır, olmaz öyle şey. Seninle burada buluşacağım.
-Thomas, benim Joe. -Tanrım! Seni buraya mı getirdiler?
Öyle yaptılar.
Nasılsın, Joe? Netta nasıl?
Gayet iyi. Hastalığı ilerlemiyor artık.
Dinle, Thomas, Durum kontrolden...
Şimdilik hiçbir yere gitmiyorum, Joe.
Bir yere gitmen gerekmiyor. Köln’de güvenli bir yer var.
Sana ayrıntıları verecekler. Ben de şimdi oraya gidiyorum.
Bu kadar kısa süre içinde geldiğiniz için teşekkür ederim.
-Ben Daniel. -Thomas.
-Selam. -Selam.
-Onun eğiticisiyken tanışmıştık. -Hatırlıyorum.
-Neden seni aradı? -Bilmiyorum.
Neden seni aradı? Senin durumunu biliyor mu?
Bilmiyorum. Neler olduğunu söyleyecek misin?
Ne konuştunuz?
"Babam öldü... yine." dedi ve kapattı.
Bu da ne demek?
"Babasının ölmesi" İran’dan çıkış koduydu.
Babası gerçekten öldü mü?
Bu kodu şimdi niye kullansın ki?
Babası dört gün önce, Londra yakınlarında öldü.
İsrail’e dönüp, cenazesine katıldı.
-Ondan hemen sonra da kayıplara karıştı. -Kayıp mı oldu?
Pasaport gerektirmediği için kanal yoluyla gitti.
Herhangi bir yerde olabilir.
İki taraf için çalışıyor olabilir mi?
Sadece Joe ile konuşurum.
Bu kadının çok garip bir geçmişi var...
Sadece Joe ile konuşurum.
-Yolda, geliyor. -Emekli olmuştu.
Ben de emekli olmuştum Tanrı’nın cezası!
Ona, beni aratmıştınız. Sadece onunla konuşurum.
Operasyon: İşler Bildiğin Gibi
İSİM: RACHEL CURRIN -İsrail’de bulundu.
İSİM: RACHEL CURRIN -Almanya’da çalışıyor.
İSİM: RACHEL CURRIN -Tahran’da çalışıyor.
Değerlendirme: Olumsuz davranışlar. Casusu kontrol etmekte zorlanıyoruz.
Psikolojik değerlendirme testi yapılsın ve yalan makinası sıklığı arttırılsın.
Her neyse, Thomas. Beni görevden alıyor musunuz?
Hayır.
-Beni görevden alıyor musunuz? -Hayır.
Hep onu ellerinin altında istiyordun.
Ama sen onun altına girdin. Bak sen şu işe.
Defol git.
İhtiyaç duyulmak güzel şey, değil mi?
Mezun olduğundan beri bu aramayı bekliyorum.
Hey, dikkat et.
Bu odayı alabilirsin. Bir şeye ihtiyacın olursa, ben buradayım.
Dinle, bu sabahki aramaya kadar ondan bir yıldan fazladır haber alamıyordum.
Thomas, kimse seni bir şeyle suçlamıyor.
Bu, onun hareketlerini öngörmekle ilgili.
Sen de ona en yakın insandın. Sen çok önemlisin.
Hadi şunun üzerinden adım adım gidelim.
Bırakalım angaryaları onlar yapsın.
Aklında neler olduğunu öğrenmemiz gerekiyor.
Onlara karşı avantajımız var:
Sen onu tanıyorsun, ben de seni tanıyorum.
Kendini Yahudi olarak görüyor musun?
-Babam yarı Yahudi’ydi. -Dosyanı okudum, evlatlıkmışsın.
Bunun bir alakası var mı?
Biyolojik anne babanın nerede olduğunu biliyor musun?
Hristiyan bir anne tarafından mı yetiştirildin?
Bir yere kadar.
Bunu geliştirmeliyiz.
Emrime verildiğinde, Leipzig’in dışında çalışıyordu.
Sıradan işler yapıyordu.
Onu Tahran’a, nükleer birime göndermek benim fikrimdi.
İyi günler.
Merkezi ikna etmek kolay olmadı.
Bir Mossad ajanına göre garip bir geçmişi vardı.
Londra doğumlu. Babası İngiliz vatandaşı.
Annesi, Alman, Hristiyan bir kadın, Rachel 12 yaşındayken ölmüştü.
Londra’yı pek hatırlamıyorum.
Hatırladıklarım da muhtemelen fotoğraflardan aklımda kalanlar.
6 yaşımdayken Boston’a gittik,
12 yaşımdayken de Kanada’ya... Annem de kemoterapiye o zaman başladı.
Nerelisin peki?
Evim olarak hissettiğim tek yer, kısa bir süreliğine de olsa İsrail’di.
Neden?
Bilmiyorum. Annem anlatmayı çok severdi.
70’lerde İsrail’deki toplulukta gönüllü çalışmış...
O zamanlar bir Alman için büyük bir olaydı.
Hiç orada yaşadın mı?
Londra’da tanıştığı İsrailli bir tıp öğrencisi ile ilişkisi varmış.
Ülkeye ilk kez o zaman gitmiş. Ayrılmışlar ama o orada kalmış.
Bir planı yokmuş. Öylece sürüklenmiş gibi.
Çalışma vizesini uzatmak istediğinde, teşkilattan biri onu fark etmiş.
Yani, hemen dikkatlerini çekmiş.
Pasaportları, bildiği diller, yetenekleri...
Onu bir yere bağlayan kökleri olmaması.
Bağış yapmak istiyorum.
Onu teşkilata kazandıran kişi, bir yere ait olmayı...
beklediğini hissetmiş.
Önemli bir şeyler yapmak istediğini anlamış.
Adım Rachel Currin.
Ona bir Avustralya pasaportu verdik. Tüm kimliğini ona göre oluşturduk.
İlk yılları Sidney’de geçti, Kanada’da büyüdü.
O kimliği oturtmak için bir sene Leipzig’de kaldı.
Gizli kimliği: İngilizce ve Fransızca öğretmeni.
-Merhaba. -Tavsiye mektubunuz hazır.
Bu kadar kısa sürede ayrıldığım için üzgünüm.
Önemli değil. Burada her zaman bir yerin var, biliyorsun.
Teşekkürler.
İlk görevi, oradaki...
dil okullarından birinin sponsorluğunda Tahran’dan çalışma vizesi almaktı.
Bir Mossad casusunun...
İran’a bu kadar erken görevlendirilmesi görülmemiş bir şeydi.
Ama ona güvenim tamdı.
Bu seni rahatsız mı etti?
İlk izlenim 30 saniye sürer. İkinci kez bakarlarsa saatler sürer.
İkinci bakış, gerginlikten veya...
akıştaki bir sıkıntıdan dolayı olabilir. Bagajın, kalış süren, işin, biletin...
Hepsi tam olmalı.
Alışveriş merkezinden çıkmış gibi görünmemelisin.
Babanla ne kadar yakındın?
Neden? Ne demek istiyorsun?
Uzun süre uzakta olacağın zamanlarda aile üyelerine inandırıcı bir...
hikaye vermen gerekiyor.
-Hayır, yakın değiliz. -Ama yine de...
Ne?
Tamam, yapacağım.
Yalnız yaşıyorsun, değil mi?
-Yalnız mı yaşıyorum? -Bilmem.
Toplantıları her zaman hafta sonuna ayarlıyorsun.
Senden önceki bunu hiç yapmadı.
Senin için bu iş 7 gün 24 saatlik bir işse, benim için de öyle olmalı.
Yani evli olsan bile hafta sonları beni mi göreceksin?
-Muhtemelen bu gece uyuyamayacağım. -Harika olacaksın.
Bu görev için en uygun kişi sensin.
Böyle söylemene sevindim.
Yine bizi bekletiyorlar.
-Merhaba. -Merhaba.
Tahran’da tanıdığın biri var mı?
Hayır. Beni işe alan kişiyle mailleştim.
Nerede kalacaksınız?
Esteghlal Oteli’nde.
Hey!
-Efendim? -Yeni mi?
Bazıları. Berlin’e giderken çantam kayboldu.
-Alo. -Merhaba, Currin Hanım.
Otelimizin spasını da kullanabilirsiniz.
Ayrıca belirtmek isterim ki, her türlü içeceğimiz mevcuttur.
Sadece menüde olanlar değil, her türlü içecek mevcuttur!
O gece uyuyamadım.
İçeri girdiklerini, beni paketleyip götürdüklerini, asıldığımı hayal ettim.
Yalnız başımayım diye düşündüğümü hatırlıyorum.
Sadece ben ve karşımda tüm dünya.
Kim olduğumu herkesin anlaması lazım. Nasıl anlamazlar?
Sonra fark ettim ki, orada durup izlerken,
saklayacak hiçbir şeyim yoktu.
Buraya sadece öğretmeye gelmiş biriydim.
Hepsi bu.
Başka hiçbir şey yoktu.
Karar verdim, artık korkmayacaktım.
Bu geçici çalışma izni.
Tamam. Tüm belgeleri dosyala, raporu ben hallederim.
Sen de birkaç gün dinlen.
-İyi işti. -Tamam.
Bu parfüm de ne?
Ne demek istiyorsun?
Giderken kullandığın parfüm bu değildi.
İran’da uzun süre kalacağı...
-o dönemde belli miydi? -Hayır.
Dil okulunda sevildi ve birkaç insanla tanıştı.
Ama ben onun büyük bir operasyonun parçası olmasını istedim.
Ona vereceğim daha zor görevlere odaklanmasını istedim.
Angela, Stefan’la tanış. Stefan, Angela.
Uçuşunu beklerken Düsseldorf’ta bir akşam kalacak.
Oda numaran 507. Girişi yapıldı.
-Hiç İbranice konuşamıyor musun? -Bundan sana ne?
Stefan gizlilik konusunda pek iyi değil.
Yani ağzını açmasına pek izin verme.
Güvenlik kameraları burada, burada,
burada ve şurada. Bu da onlara ulaşabileceğimiz zaman aralığı.
Lobide buraya oturarak daha fazla şey görebilirsin.
İyi akşamlar. Bir bardak viski ve kırmızı şarap alabilir miyim?
-Barda ne kadar oturmamız gerekiyor? -Ne kadar istersen.
İnsanların senin varlığına alışacağı kadar uzun süre otursan yeter.
Konuşmamız gerekmiyor mu?
Biraz bile olsa...
Bu Anton Röska.
90’ların başından beri İran’a yardım ediyor.
Uranyum zenginleştirme programı.
Elimizdeki tek fotoğrafı bu. O da muhtemelen 15 yıl önce çekilmiştir.
Kimlik doğrulaması çok önemli.
Bu gece bara gelirse, ona çok yakın olman gerekiyor.
Bir başka takım da telefoto lenslerle çapraz doğrulama yapacak.
Deneme nasıldı?
İyiydi.
Şu köşeye gittiğim zaman,
insanlar genellikle şurada duruyorlar.
Onların arasından rahatça panele geçebilirim.
O zaman hamile de değildim. Asansörler A, B, C, D.
Hangi asansörde olduğunu Stefan’a mesaj at.
Görev iptali gerekirse Stefan’a ne diyeceksin?
İptal gerekiyorsa,
"İşte buradasın." diyeceğim.
Sağ taraftan dışarı çıkıp onu da götüreceğim.
O benim kocam sonuçta, beni bekliyordu.
Her şey yolunda giderse, sol taraftan, kimselere görünmeden çıkacağım.
Ne olursa olsun infaz etmiyoruz.
Bir şeyler plana uygun gitmezse, görevi istediğin zaman iptal edebilirsin.
-Çıkış nerede? -Acil çıkış merdivenleri.
Biz burada bekleyeceğiz.
-Seni ise şuradan alacaklar. -Tamam.
Müsaade edin lütfen.
Hey tamam, seni daha sonra arayacağım, şimdi asansördeyim.
Hanımefendi yukarıya çıkıyor. Biz yukarıya çıkıyoruz.
Yukarı mı? Fark etmez, sizinle çıkıp inerim.
Tamam, sonra görüşürüz.
Pardon lobi katına basabilir misiniz?
Teşekkür ederim.
İşte buradasın.
Hayır!
Merhaba, ben Rachel.
Rosita. Merhaba. Buyurun.
-Merhaba. -Memnun oldum.
Uzun zamandır sizinle tanışmayı umuyordum. Ben Ronnie.
Memnun oldum. Aslında eğitimimden hemen önce tanışmıştık.
Tanıştırayım, Dan.
-Memnun oldum. -Merhaba.
Onunla daha önce tanışmış olamazsın.
Güzel bir gün. İsrail havasını özledim.
Sonunda tanıştığımıza memnun oldum.
Tanıştığıma çok memnun oldum.
Onunla çalışmaya başladığından beri İsrail’e hiç gelmedin mi?
Ben Almanya’da çalışıyorum.
Ziyaret bile etmedin mi?
Şehirle ve insanlarla kaynaşmak için daha sık gelmelisin.
Artık bizden birisin.
-Rachel geçenlerde Tahran’daydı. -Seni çok kıskanıyorum.
Orada büyüdüm. Tahran’ı çok özlüyorum.
Tahran gibisi yoktur.
İnsanları, sokakları... her şeyi.
Evet, çok özel bir yer.
Orada çok fazla yabancı yok, o yüzden herkes sürekli yardım etmeye çalışıyor.
İranlıların aslında batılıların gösterdiği gibi olmadığını...
kanıtlamaya çalışıyorlar.
Seni çıldırtacak kadar...
nazik olabiliyorlar.
Gizli kimliğini yaşamak zor gelmedi mi?
Pek değil.
Sadece nasıl idare edeceğini öğrenmen gerekiyor.
İşime, öğrencilerime odaklandım.
Sonra olduğun kişiye alışıyorsun.
Sen çok ama çok yeteneklisin.
Bizim teşkilatta göze çarpmak...
kolay değil.
Tahran’da uzun süreli bir göreve...
ne dersin?
Evet, sadece sorarken gözlerinin içine...
bakmak istemiş. Teşekkürler.
Şimdiye kadar adını bile bilmiyordu.
Benim eğiticim olarak kalmak ister misin?
Tabii ki.
Onlara cevabını verdin mi?
O kadar heyecanlandım ki konuşamadım.
Burada olduğuma inanamıyorum.
Burada mı?
Bunu yaptığıma işte.
Burada uzun süre kalacağını bilmek farklı hissettiriyor.
Artık daha çok geziniyorum.
Bence şehri anlamak için bu önemli.
Ne nerdedir? İnsanlarla nasıl iletişime geçilir?
Nasıl dikkat çekilmez?
Kendi halinde olunur...
İnsanların günlük alışkanlıklarını öğrenmek için çok çaba harcıyorum.
Gittikçe daha kolay oluyor.
Pasdaran’da tuttuğum ev mükemmel.
Ulaşımı çok rahat. Ben sevdim. Rahat bir ev.
Batılı yalnız bir kadının yaşaması için ideal.
Oturacak çok kafe var.
Alışveriş yapmayı sevdiğim dükkanlar var.
-Nasılsınız? -Çok teşekkürler.
Çevremde daha çok insan oldukça, kendimi buraya daha ait hissediyorum.
Rachel.
Mahshid sana bir şey sormak istiyor.
Bizimle yemeğe gelmek isteyip istemediğini soruyor.
Çok isterim. Teşekkürler.
Burayı seviyorum. Tahran’ı seviyorum.
Çoğunlukla yalnızım, ama...
Yalnız olmayı sevdiğimi bilirsin. Açıklayamıyorum.
Tamamen doğal, çok güzel mandalinalarım, narlarım var.
Seni görmek için Almanya’ya her geldiğimde,
kendimi çok uzaklaşmış hissediyorum.
İran’a dönmek için sabırsızlanıyorum.
-"Pantolon". -"Pantolon".
Burada yaptığımız ilk işten sonra gerçekten çok sıkılmıştım.
Ama... bilirsin, benim işim çok detaylı ve birkaç bölümdü.
Bir süre sonra, odaklanmama ve aklımı boşaltmama yardımı oldu.
Dört sayfa.
Teşekkür ederim.
Ben İngilizce öğretmeniyim. Burada çalışmam uygun olur mu?
-Evden çıkmak istedim de. -Tabii, sorun değil.
Şuna bir baksana.
Reza Vahidi’nin geliş gidişlerini haftalarca takip ettik.
-Savunma bakanı. -Evet.
Bunu biliyor muydu? Takip ettiği kişiyi tanıyor muydu?
Bilmiyordu.
Altı ay boyunca bağlantısız görevler yaptıktan sonra,
hayatı bir rutine oturmuştu.
Kimliği sağlamdı. Kendisi sağlamdı.
Bir sonraki göreve hazırdı.
Biz de Razavi Elektronik’e yaklaşmaya karar verdik.
Farhad Razavi.
"Cüzdan... kayıp." "...kayıp."
"üç sikke... kayboldu." "kayb..."
"Herkes..."
"...bu..." "...burada."
Ama bu "herkes" çok fazla kişi.
Ne kadar saçma bir soru bu!
Aslında bu çok iyi bir soru, Şirin.
Neden bu şekilde söylediğimizi bilen var mı?
Ali?
Sen biliyor musun?
Büroya mı gidiyorsun?
Hayır, iki dakika onu beklemem gerekiyor. Dayısı geç kaldı.
-Ben onunla beklerim. -Gerçekten mi?
-Tabii, merak etme. -Teşekkür ederim.
Benimle gel.
-Dayım Farhad’ın BMW’si var. -Vay be, gerçekten mi?
Tamam o zaman,
-bakalım onu ilk kim fark edecek? -Tamam.
Rachel, Charlotte’larda paskalya partisi var.
Şarabı da var.
Gelmeye çalışırım.
-İşte geldi. -Peki.
-Görüşürüz! -Güle güle, Ali!
Kusura bakmayın geç kaldım.
Kız kardeşim bana şimdi haber verdi de.
Sorun değil.
Ali’yle okuldan sonra mı çalışıyorsunuz?
Evet, haftada iki kere.
Bire bir ders de veriyor musunuz?
Bire bir dersler. Evet.
Bir saniye, bir saniye.
Benim adım Farhad.
Ben de Rachel. Tanıştığımıza memnun oldum.
Yardımına ihtiyacım var.
-Bence İngilizceniz gayet iyi. -Hayır, ben...
Ben Avrupa’yla çok çalışıyorum. İstiyorum ki...
Gevşek olmak istiyorum. Daha özgür olmak.
Daha ‘gevşek’ mi?
Gördünüz mü işte?
Ali’yi kız kardeşimin evine bırakacağım.
Belki bana daha sonra bir ders verirsiniz...
Kusura bakmayın. Bugün burada çok meşgulüz.
Peki, yarın?
Farhad Razavi’ye ders vermem için sözleştik.
Başlayalım mı?
Bana kendinizden bahsedin.
Hayır, hayır. Ben öderim, ne konuşacağımıza ben karar veririm.
"Ben ödüyorum, ne konuşacağımıza ben karar vermeliyim."
Kaba olacaksanız, bari kendinizi düzgün ifade edin.
Tamam. Tamam.
Ben ödüyorum, ne konuşacağımıza ben karar vermeliyim.
Çok iyi.
-Çay? -Evet, lütfen. Teşekkür ederim.
Ne iş yapıyorsunuz?
Bilirsem ihtiyaçlarınızı daha iyi anlayabilirim.
-Ne kadar süredir İran’dasınız? -Bir süredir.
Böyle sorular sorulmayacağını öğrenmediniz mi?
Böyle sorular sormamak gerektiğini öğrenmediniz mi?
Ne hakkında konuşmak istersiniz?
-Bana kendinizden bahsedin. -Öyle mi?
Gerçekten mi? Sana uygun kurallar üretip duracak mısın?
Kusura bakmayın. Sadece benim uydurduğum kurallar bana uygun.
Bana bir şey söyle.
-Kişisel bir şey. -Kişisel bir şey mi?
Ben evlatlığım.
Ailem, gerçek anne babam değil.
Nerede doğdun?
Avustralya’da doğmuşum.
Ama çok küçükken, altı yaşımdayken gitmişiz.
-Vancouver’da büyüdüm. -Şanslıymışsın.
Teşekkürler.
Farklı yerlerde yaşamışsın.
Yani... Bir evi, bir yuvası olan insanları kıskanırım,
çocukluğundan beri tanıdığı arkadaşları olan insanları.
Peki neden buradasın?
Leipzig’de öğretmenlik yapıyordum.
Ama gerçekten, çok ama çok sıkıcıydı...
Bilmiyorum. Tahran’da beni kendine çeken bir şeyler var.
Ne olduğunu biliyor musun?
Buradaki insanların çok sırrı var.
Öyle mi?
İran’da çok fazla kural var.
Yani... içmek istiyorsan, gizlice yapmalısın.
Daha önce... sevişmiş bir kadınla evlenmek istiyorsan...
Gizlice yapmalısın.
Bir partiye gitmek istiyorsan...
ya da tartışmalı bir kültürel etkinliğe katılmak istiyorsan, gizlice yapmalısın.
Ramazan’da oruç tutmak istemiyorsan... gizlice yemelisin.
Burada hayat böyle. Kapalı kapılar ardında.
-Rachel... -Selam.
Çay ister misin diye... sormak istemiştim.
Sen iyi misin?
Evet. Kusura bakma. Biraz başım dönüyor da.
Havadandır. Hep böyle oluyor.
Üst kattaki adam var ya. Oğlu sabıkalıymış.
Buraya saklanmaya geliyordu.
Alo.
Bu akşam bir parti var. Sana anlattıklarım gibi.
Gelmek ister misin?
Öylece mi?
Seni alırım. Arkadaşlarım seninle tanışmak istiyor.
Böyle giyinebileceğimi bilmiyordum.
Hey, n’aber Farhad? Selam.
-Bu arkadaşım Rachel, bu da Aarmeen. -Tanıştığımıza memnun oldum.
Memnun oldum.
Ne?
Bunlar benim çocukluk arkadaşlarım: Nawser ve Zoya.
Memnun oldum. Bu Rachel mi? Selam.
Hoşgeldin. Memnun oldum.
Bunu istemem.
Öyle mi... Hayır gerçekten.
-Rachel. Herkes alıyor. -Hayır, böyle iyiyim.
Bir kerecik.
Israr edeceksen gideceğim.
Tamam.
Vay be!
Bir tane daha ister misin?
İran’daki ilk içkim.
İçki içmek burada yasa dışı değil mi?
Burada torbacın aynı zamanda alkol aldığın adamdır.
Dans eden şapkalı adam gibi.
-Hey. -Günaydın.
Bu senin kardeşin mi?
İran’da tek tatil gününün cuma olduğu doğru mu?
Neden sordun ki?
Cumartesi ve pazar normal iş günleri.
Baban elçiliği aramış.
Soru sormaya başladı.
Onunla konuşmam ve her şeyi anlatmam gerekti.
Ne yaptın sen?
Bu özel hayatım, Thomas, tamam mı? Seni ilgilendirmez.
Bana senin evlatlık olmadığını söyledi.
Bu sadece bir oyundu, Thomas.
Gençken oynadığımız aptalca bir oyun. Başka bir şey değil.
Dosyanda evlatlık olduğun yazıyor.
Yalan söylemek istemedim.
Eskiden okulda arkadaşımla yaptığımız bir şeydi.
Bir yerlere de öyle yazmışımdır.
-Yani otomatik olarak... -Ergenliğinden şimdiye kadar,
yetişkin bir kadın olduğun ana kadar evlatlık olduğunu mu söyledin yani?
-Ne olmuş? -Ne mi olmuş?
Bana ve dolayısıyla teşkilata evlatlık olduğunu söyledin.
Ben Mossad için çalışmaya başladığımda...
sadece Berlin’den ev kiralarken adımı kullanıyorlardı.
Tamam mı? Buraya kadar gelebileceğini düşünmedim.
Sadece aptalca bir yalandı.
Hala da söylemeye devam ettiğin bir yalan.
-Evet. -Neden?
Başka söyleyebileceğim bir şey yok.
Tanrım, bizimle çalıştığın konusunda yakınlarını bildireceğini söylemiştin.
Görünen o ki onu da yapmamışsın.
Ayrıca geçmişinle ilgili çok önemli bir konuda yalan söyledin.
Bu iş birbirine tamamen güvenebilen insanlar arasında yapılabilir.
Tüm dünyaya yalan söyleyebilirsin. Ama burada doğruyu söylersin.
Teşkilata doğruyu söylersin. Bana da doğruyu söylersin.
Bu kadar küçük detaylar bile çok şey fark ettirir.
Çünkü sana güvenmek zorundayım.
Sana tamamen güvenmek zorundayım.
Haklısın.
Farhad’la yatıyorum.
Ne yapıyorsun?
Onunla birlikte oldum. Yani hala oluyorum, ama...
Ona sadece ders çalıştıracaktın!
Bunu rapor etmedin.
Şu anda ediyorum.
Önemli bir andı. Bir anda, onu tamamen...
kontrol edemediğimizi anladık. O da bunu bize böyle gösterdi.
Biriyle yatacaksam, yatarım. O kadar. Onun hayatıydı.
Size ne ki? Böyle davranmasına izin mi verecektim?
Üstünde hiçbir kontrolüm olmadığı bir ilişkiye başlamasına göz mü yumacaktım?
Ya da görevi iptal edip, her şey kayıp mı edecektim?
Sen ne yapardın?
Odaklanalım.
Amacımız İran’a kusurlu nükleer teknoloji satmak.
Önceliğimiz bu. Başka taraflara sapmıyoruz.
Katılıyorum. Razavi Elektronik gibi başka şirketler bulalım.
İran hükümetiyle o kadar çok iş yapıyor ki...
Bu gelişmeyi görmezden gelemeyiz. Özellikle onunla olmaz.
-Ne demek onunla olmaz? -Ona sadece ders vermesi gerekiyordu.
Hepimiz ne yapması gerektiğini biliyoruz.
Asıl soru...
Durun, durun. Durun.
Durun.
Ben hallederim.
Benden şüphe mi etmeye başlayacaklar?
Tabii ki hayır. Sadece sürprizleri sevmiyorlar.
Bir şey belli etmeme konusunda çok iyisin.
Onu evine getirdin mi?
Hayır. Bir partiye, sonra da onun evine gittik.
O zaman bana onun hakkında bir şey söyle.
Benden daha fazla kendisine bakıyor.
Başladığımızda Razavi Elektronik meşru bir şirketti.
Farhad Razavi’yi zengin bir playboy olarak hafife aldık.
Ama anladık ki, İranlılar yasak elektronikleri almak istediklerinde...
bunu meşru şirketleri üzerinden yapıyorlar.
Biz de Razavi’ye pek çok teklif yönlendirmeye başladık.
Çevrilmesi gereken belgeler var.
Çoğunlukla Avrupa’daki iştiraklarımıza giden belgeler.
Örneğin bu şirket,
sunucular için daha fazla yer alması gerekiyor.
-Anladım. -Kontrat da bu.
Düzeltilmesi gerekiyor. Biraz sıkıcı tabii...
Bunların hepsi, “İşler Bildiğiniz Gibi” operasyonunun bir parçasıydı.
Razavi Elektronik’i bizimle ve...
İran Gizli Servisi arasında bir aracıya çeviriyorduk.
Bunun için de kendi sunucularının içine girmeliydik.
Özel bir şirket olduğu için çok kolay olmalıydı.
Pardon, kayboldum da.
-Çıkış neresi biliyor musunuz? -Şurada.
Teşekkür ederim.
Peki...
Bu işi yapabilir misin?
Bu sen misin?
Burada kaç yaşındasın?
Ne kadar saatlik ücret istiyorsun?
-Bana bir taksi çağırır mısın? -Seni ben bırakırım.
Beş dakika bekler misin?
Dışarıda beklerim. Biraz hava almam gerekiyor.
Hey, insanlar bana mı bakıyor?
Bekar bir erkekle bekar bir kadının birlikte görünmesi normal mi?
Lütfen, endişelenmeyi bırak. Kimsenin umrunda değil.
Tamam...
Kulübendeki bayrak, Azerbaycan bayrağı mı?
-Bu bayrağı biliyor musun? -Evet.
Hiç gitmedim ama.
Ben yıllarca orada yaşadım.
Senin sigarandan deneyebilir miyim?
Serttir.
Teşekkür ederim.
Kahretsin...
Bana bu kadar “khaah mala” vermeseydi,
toplantım yarım saat önce biterdi. Özür dilerim.
-“Khaah mala” de nedir? -Fazla kibarlık, fazla yağcılık.
"Sana nasıl teşekkür edebilirim?"
"Seni hayal kırıklığına uğratmayı düşünemem bile."
Günümün yarısı bunlarla geçiyor.
Sana nasıl teşekkür edebilirim?
Seni hayal kırıklığına uğratmayı düşünemem bile.
Bütün gece burada tek başına mısın?
Benim iyi olduğum şey de bu.
Sigara içmek ve... zamanı geçirmek.
Annem hep derdi ki... Kanserden öldü...
Zamanın akmasına izin vermemiz gerektiğini söylerdi.
Bizim üstümüzden akması gerektiğini söylerdi.
Benim kardeşim de aynısı. Benden daha küçük ama yakında ölecek.
Tek istediği de daha fazla zaman.
Bir de benim zamanıma bak. Çok fazla. İhtiyacım yok ki.
Evet, öyle... Yakında öleceğini bilmek en kötüsü olsa gerek.
Tık diye gitmek lazım.
Evet.
Neden iki bekçi yok ki?
Yani, değişirdiniz, tavla oynardınız...
Para meselesi.
Tek ben varım.
Evet. Aldık.
Evet.
Kahretsin.
Nima. Beni korkuttun.
İşten sonra tuvalette kilitli kaldım. Yeni çıkabildim.
Farhad’a yarın söyleyeceğim. İyi geceler.
Kahretsin.
Bilgileri aldık. Her şeyin merkezindesin.
Öğle yemeği yediğimiz adam takdirini ve teşekkürlerini gönderiyor.
Çıkmam gerekiyor. Hemen.
Uyudun mu?
Sayılır.
Her şey yolunda mı?
Gelmek ister misin?
Yorgunum. Yarın sabah erkenden telafi dersim var.
Kaçırdığın o aptal ders. Bunu daha ne kadar dinleyeceğim?
Yarın görüşürüz, tamam mı?
Olur.
Alo.
Herkes burada, bekliyoruz.
Evet, halletmeye çalışıyorum.
Halletmeye mi çalışıyorsun? Onu buraya getir.
Bir dakika, Ronnie.
Tamam mı? Düş yakamdan.
Bizi beklediklerini biliyorsun.
Beni aptal yerine mi koymaya çalışıyorsun?
Belki de aptalsındır.
-Belki de hepiniz aptalsınızdır. -Efendim?
Neden kimse bana, sistemin herhangi bir windows sistemi gibi...
otomatik güncelleştirme deneyebileceğini söylemedi?
Her şeyi bildiğinizi düşünerek robot gibi sizin dediklerinizi yapıyorum.
Ama bir şey bildiğiniz yok.
SIGINT sisteminden tüm verilere baktım.
Bekçinin yüksek dozdan öldüğünden herkes emin.
Polis, Razavi Elektronik, herkes.
-Demek istediğim bu değildi. -Bu bir savaş.
Savaşta gibi yoktur. Savaş vardır.
Savaşlarda da masum insanlar ölür.
Bak. Biz...
Biz o toplantıda olsaydık, yaptığın şeyin önemini...
ve herkesin bunu ne kadar takdir ettiğini anlayacaktın...
Beklenmeyen bir durumdan bu kadar sakince çıkabilmen beni etkiledi.
O yüzden orada yalnız olmana izin vermiştik.
İbranicen nasıl?
Ne? Bok gibi.
Konuşunca beni kızdırıp duruyorlar. Ben de konuşmuyorum.
O yüzden mi seni benim başıma verdiler?
Yabancılar...
Almanya’da yaşayan İngiliz bir Yahudi.
Ait olmadığı bir ülke için çalışıyor.
İsrail ile...
bu kadar az bağlantısı olan biri, daha hassas operasyonların altından...
nasıl kalkacak?
Az falan değil. Az değil. Farklı.
Onların yaptığının aynısını yapıyorsunuz.
Onu bir yabancı gibi düşünüp, bizden olmadığı için kullanabileceğinizi.
Öyle mi yapıyorum?
Hassas bir bölgede değildi.
O, orada olduğu için hassas bir bölge haline geldi.
İran hükümetine nükleer teknoloji satıyorduk.
Sorunlu parçaları. Üstünde izleme araçları olan parçaları.
Onun sayesinde merkezi bir bölgeye dönüştü.
Bizim ve benim onunla çalışmam sayesinde.
Kaç aylık hamilesin?
Başka biri biliyor mu?
Ne kadara mal olduğunu biliyor musun?
Daha önce hamile kalmış mıydın?
Ne arıyordunuz hanımefendi? Yardımcı olalım.
Lanet olsun.
Niavaran’daki partiyi hatırlıyor musun?
Ben dans ederken sen altın renkli elbiseli bir kadınla konuşuyordun.
Onu tanıyor musun?
Sana bir şey sormak istiyorum.
-Bu insanları tanımıyorum. -Tanımıyor musun? Emin misin?
Belki de Nawser’in arkadaşlarıdır. Bilmiyorum.
Hadi be yürüsene.
-Ne soruyorsun? -Hey, sakin ol.
-Oraya varacağız. -Tabii.
Çok hoş görünüyorsun.
Saçın harika olmuş.
Ne yapıyorsun? Dur. Yapma.
Ne yaparsan yap, kız kardeşlerimle konuşma.
Hayır, gerçekten. Onları dinleme bile.
Selam, nasılsınız? Tanıştığımıza çok memnun oldum.
Selam. Merhaba.
-Memnun oldum. -Memnun oldum.
Selam, çok memnun oldum.
-Farhad merhaba. -Selam.
Bu Rachel. Rachel, bu Roya, Nasim, Shiva, kız kardeşim.
Bu da Maryam, Farid’in karısı. Farid benim abim. Şu tarafta.
Tamam, bir dakikalığına gitmek zorundayım.
Selam. Seninle nihayet tanıştığımıza çok sevindik.
Seni sakladığını düşünüyorduk.
-Kanadalısın değil mi? -Evet.
Boş ver onları. Onlar hep böyleler.
Ali’nin okulunda öğretmen misiniz diye soruyor?
Evet, Ali’nin annesisiniz değil mi?
Ali ona öğleden sonraları...
öğretmenlik yaptığınızı söylemiş. Size teşekkür etmek istiyor.
O harika bir çocuk.
Onun kim olduğunu biliyorsun, değil mi?
-Hayır, bilmeli miyim? -Farhad’ın eski karısı.
Yani, burada olmasına şaşırmamak lazım.
Onun ailesi, damadın ailesiyle çok yakın.
O ve Farhad... çok kötü bir boşanmaydı.
1000 altın sikke ve bir kamyon çiçek karşılığında...
onunla evlenmeyi kabul ediyor mu diye soruyor.
Mihr, damattan geline bir hediyedir. Gelin ne zaman isterse alabilir.
Gelin üçüncü seferden sonra cevap verecek.
‘Ailem ve dedelerimin izniyle...
evet.’ dedi.
Bana boşandığını söylememiştin.
Bu konuda konuşmayı sevmiyorum.
Burada olacağını biliyor muydun?
Bu yüzden mi gelmemi istedin?
Önemli değil. Benimle olduğunun bilinmesini isterim.
Sadece o değil. Tüm sülalesi.
Beni çağırmayı kesmiyorlar.
-İyi vakit geçiriyor musun? -Evet.
İyi.
Neden abinle tartışıyordun?
O daha büyük. Anlarsın, İran’da bu önemlidir.
O da... Aile şirketinden sorumlu ama hep uzakta. Tüm işi ben yapıyorum.
Ama bir şekilde bana çalışanmışım gibi davranmayı başarıyor.
Bu konu hakkında konuşmak istemiyorum. Boş ver.
Bir şey ister misin?
-İçecek bir şeyler getirebilirim. -Hayır.
-Sana hizmet ederim. Sorun yok. -Hayır, gerçekten.
Sana bir şey söylemem lazım.
Yarın babamı ziyaret etmeye gitmem gerekiyor.
Avrupa’ya daha üç hafta önce gittin.
Biliyorum. Biliyorum ama...
Böbreklerinde taş varmış, bir tedaviye de başlamışlar.
-Neden bana söylemedin? -Ben de yeni öğrendim.
İyi olacaktır. Ama sonuçta, gitmem gerekiyor.
Onunla pek konuşmuyorsun da.
Sen iyi bir aileden geliyorsun. Anlamayabilirsin.
Babam çok soğuk biridir. Hep öyleydi.
Annem öldükten sonra bile, sadece o ve ben kalmıştık...
Çok sertti.
Yaptığım her şeyle alay ederdi.
Hep yalan söylemek zorunda hissederdim.
Ben de kafamın içinde yaşamaya başladım.
O kadar sinirliydim ki annem öldükten sonra bile...
Nasıl bu adamla evlenebildin diye sorardım.
Yani, nasıl evlenebildin de sonra beni bu adamla bıraktın?
Türkiye’ye gideceksin, İran sınırına.
Takım sana katılacak. Bir kamyonet kullanacaksın.
Kullanacak mıyım? Dağlara doğru.
Yük ne?
Beş parça.
Flora Halles.
Alman Arkeolog. Seninle aynı yaşta. Benzer özelliklerde.
İran’da birkaç kere çalıştı. Aracı İran’a getirene kadar...
kimliğin bu olacak.
İran’a bomba mı getiriyorum?
Beni yapmamam gereken şeylerden korumak senin görevin.
Tanrım, pek çok kere kullandığımız...
bir yolda basit bir sürüş. Büyütülecek bir şey yok.
Nasıl büyütmem! Bunu yapmamam gerekiyor.
Hey. Hey.
Ne istiyorsun? İran’dan gitmek mi istiyorsun?
Oraya bir kadın gönderdin.
Her şey de bununla ilgili.
Ama asla konuşmadık ya da tartışmadık.
Ne demek istiyorsun?
Hamileyim, Thomas.
Bunun için uygulanan bir protokol var mı?
Neden hiçbir şey söylemedin?
Onlara giden raporda olsun istemedim.
Bütün bu saçma insanların bunu tartışmasını istemedim.
Yardımına ihtiyacım var, Thomas. Sessizce.
-Rachel, bunu bildirmek zorundayım. -Yapamazsın.
Seni görevden alırlar. Zaten bir sebep arıyorlar.
-O zaman neden bana söylüyorsun? -Neden mi?
Sana inanamıyorum. Ne yaptığımı düşünüyorsun?
Seninle arkadaşım olarak konuşuyorum.
Teşekkürler.
-Currin Hanım? Benimle gelin lütfen. -Tamam.
Yani onun için yalan söylemeni istedi,
sen de yaptın öyle mi?
Görevdeki casuslar her zaman böyle şeyler yaparlar.
‘Benim yanımda olduğunu kanıtla’ türü şeyler.
Onun için kuralları çiğnememi istedi.
Bunu önemsiz mi göstermeye çalışıyorsun? Önemsiz mi?
Ne yaptığımı biliyordum...
Hemen o anda, kariyerimi mahvedebileceğimi biliyordum.
Ama yine de yaptın.
Evet, yaptım.
Kız nasıl?
İyi.
Düsseldorf’da neden bir süre daha kaldınız?
Halletmesi gereken özel işleri vardı.
Farhad’ın peşine düşeceğimizi ona söyledin mi?
Sence bunu ona söylemek için uygun bir zaman mı?
Bu fikre alışması için biraz zamana ihtiyacı var.
Görevden alınacağını bilmesine rağmen, Farhad’ın bizimle çalışması için...
yardım edeceğini garanti edebiliyor musun?
-Pardon ama... -Hayır. Ona bakmana gerek yok. Bana bak.
Önümüzdeki aydan itibaren ‘İşler Bildiğiniz Gibi’den ben sorumluyum.
Şimdilik kimseye söyleme. Henüz duyurulmadı.
Onu görevden alma kararı her şeyin değişmesine neden oldu.
Başka türlü ona Türkiye sınırı görevi verilmezdi.
Bu görevin bittiğini hem ona hem de bana gösteren bir uyarıydı.
Bu Gulal.
Onunla birlikte başka bir şoför seni burada bekleyecek.
GPS’inde var. Bu kuyunun yanında.
Yalnız gelmeni istiyor.
Şifre şu: "İran’da arkeoloji iyidir."
Seni dağ yolundan İran tarafına getirecekler.
Burada yoldan ayrılacaksınız.
Fiziki bir sınır yok.
Güvendiğimiz kaçakçı bir aileden geliyor.
Zamanlamayı İran sınır güvenliğiyle karşılaşmayacağın şekilde ayarladık.
Ancak yine de karşılaşırsan, sorun çıkacaktır.
Seni götürürler. Rüşvet ver. Her zaman olan bir şey.
Tamam.
Bu kapıda iki, diğerinde üç tane var.
-Anahtarları arabada mı bırakıyorum? -Evet.
Gelip alacaklar. Gerisini biz halledeceğiz.
İyi şanslar.
Hey!
Adın ne?
Hey! Adın ne? Hey! Adın ne?
-Hayır! -“İran’da iyidir."
"İran’da arkeoloji iyidir."
İran.
Ne oldu?
Neler oluyor?
Hey!
-Neler oluyor? -İran askerleri.
İran askerleri.
Git, git, git.
Nereye gideyim?
Buraya git.
-Buraya git. -Oraya girmiyorum.
-Buraya git! -Oraya girmiyorum dedim!
Buraya git! İran askeri!
Git buraya! Git! Git!
Hayır.
Ne yapıyorsun sen?
Hayır.
Durdur arabayı! Durdur arabayı! Dur...
Bu tarafta, bu yoldan git.
Lanet olsun.
Kahretsin.
Lanet olsun!
Lanet olsun.
Hanımefendi, iyi misiniz?
Bayıldınız mı?
Uykumda mı konuşuyordum?
Bana uyku hapı mı verdiniz?
Farhad!
-Farhad! -Rachel?
Nasıl oldu bu? Hiçbir şey bilmiyorlar.
Almanya’da bisiklet çarptı.
Bu kadar kötü olabileceğini düşünemedim.
İç kanaman vardı.
İyi ki üstünde Razavi kartvizitin varmış.
Beni aradılar.
Bunu çok seveceksin.
Bu şey nasıl çalışıyor?
Saldırılarda 3 vatandaş hayatını kaybetti, birçok kişi yaralandı.
Saldırıların amacına dair bir bilgi elde edilemedi...
Ne oldu?
Bombalama olmuş.
Nükleer alanında çalışan bilim insanları...
-Bilim insanları mı? -Evet. Tahran’da iki farklı yerde.
-Lanet olsun. -Ne?
İkisi ailesiyle birlikteymiş.
İki çocuk ölmüş.
-Ne oldu? Titriyorsun. -Bu salak hastane.
Daha fazla katlanamıyorum.
Bu kokudan nefret ediyorum.
Ben... dayanamıyorum.
Tamam.
-Bu... -Ne oldu?
Ben... artık... dayanamıyorum... Bunu artık yapamam.
Ne... Ne... Ne... Ne oldu?
Baban nasıl?
İyi. Çok daha iyi.
Onu ne zaman tekrar ziyaret edeceksin?
Bilmiyorum. Birkaç hafta sonra. Neden?
Sürekli işimizi büyütmek için teklifler alıyoruz.
Belçika’dan, Almanya’dan...
Ama abim risk almayı sevmiyor. Kısıtlamalar yüzünden.
Bizim fırına ihtiyacımız varken lanet olası cipslerde bile kısıtlamalar var.
Dünya ikiyüzlü davranıyor.
İsrail ve Amerika çocukları bombalayabiliyor,
ama biz tıbbi araçlar için malzeme alamıyoruz.
Sen bana yardım edebilirsin.
Ben mi?
Bir daha Avrupa’ya gittiğinde, bizim için bir şey getir.
-Farhad... -Hayır, hayır, hayır.
Bilgisayar parçası.
Sana bakarlar, Avustralya pasaportu, seni rahatsız etmezler.
-Lütfen benden bunu isteme. -Kimse seni durdurmaz.
-Durdururlarsa da, biz hallederiz. -Kendim için endişelenmiyorum.
Bence bu işlere girmemelisin.
Bir şey olmaz dediğim halde bana güvenmiyor musun?
Diyorum ki... hiçbir şey olmayacak.
Çantaya mı koyayım, yoksa böyle götüreyim mi?
Uçakta yanına al.
-Laptop senin değil mi? -Evet.
Bir saniye...
-Dostum Farhad nasıl? -İyi, selamlarını iletti.
Getirdiğin laptopta,
bizim kullandığımız STEP 7 yazılımına uygun 20 mantık denetimcisi var.
Şubattan beri karaborsada.
Sana anlattığı hikaye neydi?
Tıbbi ekipmanlar için olduğunu söyledi.
İyi.
Yani artık işin içinde.
Onu buraya getirmenin bir yolunu bulman gerekiyor.
Buraya, Leipzig’e mi?
Neden?
Yani, neden gelsin ki?
Yani bu olayın amacı zaten araçları benim getirmem değil mi?
Bu işi yapamaz.
Kendini kanıtlamaya çalışan bir çocuk gibi.
Şimdiden seni yasaklanmış teknolojik ürünleri getirmek için kullanıyor.
Kendi şirketlerimizden yaptığımız tekliflerle onu buna biz zorladık.
Her neyse, Thomas. Beni görevden alıyor musun?
Hayır.
Beni görevden alıyor musun?
Hayır.
Razavi Elektronik ile iş yapmak isteyen Alman bir şirket olarak yaklaşacağız.
Geldiğinde, onu "Chez Henriette" adında bir restorana götürmeni istiyorum.
Yemek yiyin. Sonrasında biri size eşlik edecek.
Kim? Sen mi?
Hep onu ellerinin altında istiyordun.
Ama sen onun altına girdin. Bak sen şu işe.
Defol git.
Yakışmış.
Beğendin mi?
Bu akşam için en sevdiğim Fransız restoranında yer ayırttım.
Trende yedim. Aç değilim.
Tamam. Ama ben açım. Benimle gelecek misin?
Ne oluyor, Farhad?
Geçen ay Tahran’da kürtaj kliniğine gittin mi?
Gittim.
Özür dilerim, sana söylemeliydim.
Adetim gecikti ben de panik oldum. Oraya gittim ve...
Sensiz bir şey yapmazdım. Ama... korktum.
Ertesi gün de adet oldum. Yanlış alarmmış.
Yani bana hiçbir şey söylemeden bundan kurtulacaktın.
Hayır. Tabii ki hayır.
Aklından neler geçtiğini hiç anlamıyorum...
Hamile değilim. Hiç olmamışım, tamam mı?
Hepimiz bir şeyler saklarız. Sen de saklıyorsun.
Ne demek "sen de"?
-Öyle demek... -Ne demek "sen de"?
Farhad, dilini konuşamadığım bir ülkede yaşıyorum.
Tanıdığım tek insan da sensin. Bunun nasıl bir şey olduğunu sanıyorsun?
Efendim?
Baban öldü.
Ne? Hayır, biz...
Ne dediğimi duydun.
Ama yemeğe gidiyoruz.
Çık oradan! Yoldayız geliyoruz.
Ne oldu?
Farhad, telefonla konuşmam gerek. Babam...
Beni burada bekle, tamam mı? Hemen döneceğim.
Pislik herif!
Rachel...
Yürü, gir içeri!
Razavi bey, Almanca biliyor musunuz?
İngilizce?
Yasadışı ürünlerin ülkeye sokulması ile ilgili...
İran’a karşı yaptırımları delmekle suçlanıyorsunuz.
Hanım arkadaşınız hakimin karşısına çıkacak ve hapse girecek.
Siz de hapse gireceksiniz.
Şirketinizi de suça dahil edeceğiz.
Bu andan sonra tüm olacaklardan, siz sorumlusunuz.
Tahran’da hamileliğini sonlandırmaya mı çalıştın?
Thomas bunu biliyor mu?
Başlayın, ben birazdan katılacağım.
Görevden alındığından beri onunla konuştun mu?
Bu soruyu zaten yanıtladım.
Bu ne peki?
Onunla birkaç kere iletişim kurmaya çalışmışsın.
Yaptım, evet. Ama benimle konuşmayı reddetti.
-Onu neden aradın? -Nasıl olduğunu öğrenmek istedim.
Hamileliğini sonlandırmasına yardım etmen kariyerini bitirdi.
-Ona kızgın değil miydin? -Ona mı?
Neden iletişim kurmaya çalıştın?
Çünkü onun hayatından ben sorumluydum.
Siz umursamayı bıraktınız. Onu bir kenara attınız.
Artık işe yaramayacağını düşünüyorsunuz.
Bizim suçumuz mu oldu yani!
İsrail’de geçen bir senede ne yaptı?
Tel Aviv halk kütüphanesinden Tahran’ı skype ile aradı.
Muhtemelen Farhad’a ulaşmaya ya da onun hakkında bilgi almaya çalışmıştır.
Farhad artık Tahran’da değil.
Şuna bir bak.
Babasını defnettikten sonra, şu saçma yerel gazeteye röportaj vermiş.
Gazetede resmi yayımlanmış! İki gün önce oluyor bunlar.
İngiltere’de vergi beyannamesi doldurmuş.
-İngiliz kimliğine geri dönüyor. -Neden yapsın ki bunu?
-Çok belli değil mi? -Hayır!
Avrupa topraklarında onu rahat bırakmanız için yapıyor.
O bizden, bizim ondan aldığımızdan daha çok bilgi alıyor.
Öyle yapıyor tabii.
Onu kullanabilir miyiz diye anlamak için bütün gün onunlaydım. Cevabım evet.
Kıza çok sadık biz de bunu kullanabiliriz. Kız ona inanacaktır.
Farhad hala "İşler Bildiğin Gibi"nin bir parçası. Almanya’da yaşıyor.
Onu kandırdık. Almanlar için çalıştığını düşünüyor.
-Bunu biliyor muydun? -Hayır.
Onunla görüşmeye mi çalışıyor?
Öyle gözüküyor. Ama altında daha fazla şey var.
Londra’dan ayrıldıktan sonra İsviçre’de bir gün kaldı.
Hangi pasaportu kullanıyor?
Kendi gerçek pasaportunu.
Dikkatimizi çekmeden nasıl İsrail’den çıktı?
Adını Anne’den Ann’e çevirmiş.
‘’İşler Bildiğin Gibi’’ ile ilgili de bilgi topluyor.
Gizli bilgilere erişimi var.
Aldığı bilgilerin boyutunu ancak şimdi anlıyoruz.
Henüz oraya gelmedik.
Tüm operasyonu riske atıyor.
-Başka seçeneğimiz yok. -Bizim için tüm yaptıklarından sonra mı?
O bir casus. Kenara atabileceğiniz bir mal değil.
Onunla iletişim kurmaya çalışıyoruz. Yaptığımızda telefonu sana vereceğiz...
Hayır, hayır. Lütfen,
bırakın onunla ilk ben iletişime geçeyim.
Onu Almanya dışına çıkarmak için yüz yüze konuşurum.
Onu ben görevden azledeceğim. Silahlar ateşlenmeyecek,
sıkıntı olmayacak.
Seni gönderirlerse abimi de iş birliğine ikna ederim mi sandılar?
Bunu mu yapmaya...
Hayır. Ben artık onlarla değilim.
Değilsin.
-Evet. -Beni nasıl buldun?
Çok zamanımı aldı.
-Özür dilerim... -Dur, lütfen.
Bu pisliğe kendim battım.
Çok sabırsızdım.
Biliyor musun, başlangıçta, senin başını belaya soktuğuma emindim.
Kayboldun, getirdiğin şeylerden dolayı hapiste olduğunu söylediler.
Benim sana getirmeni söylediğim şeylerden dolayı.
Seni serbest bırakmaları için anlaşma yapmaya çalıştım.
Onlardan biri olduğunu aylar sonra fark ettim.
Aramızdaki her şey onlarla olduğun için miydi?
Her şey yalan mıydı?
Ne istiyorsun?
Buraya seni görmeye geldim.
Özür dilemeye geldim.
Seni bu işten kurtarmaya çalışmak için geldim.
Telefon masada kalsın.
Önerdiğin çözüm olabilecek tek çözüm.
Sen onun için geldin. Gerçek olan bu. Bunu kullan.
Biliyorum, Joe. Kullanacağım.
Baban için üzgünüm.
Bir keresinde sen onu arayınca nasıl sinirlenmiştim, hatırlıyor musun?
-Aslında beni çok güldürmüştü. -Neden?
Tam bir İngiliz liberaldi. Bilirsin sıkıcı bir tarihçi gibiydi.
İsrail’den nefret ederdi. Fikrinden bile...
-Nasıl tepki gösterdi tahmin edemiyorum. -Çok korkmuştu.
-Ne istiyorsun, Rachel? -Benim adım Ann.
Ne istiyorsun, Ann?
Thomas, seni dün aradım,
çünkü seni bunun içine sokacaklarını biliyordum.
Burada olduğun için çok mutluyum.
İsviçre’ye gittim. "İşler Bildiğin Gibi" ile ilgili bilgileri bir kasaya koydum.
Sadece aylık ve önden ödeme alıyorlar.
Eğer istiyorlarsa, bu da kanıtı.
Eğer ay sonuna kadar parası ödenmezse...
içerik halka açıklanacak.
Bırakmak istiyorum, Thomas.
Artık onlar için çalışmak istemiyorum.
Onlara rapor vermek de, yalan makinesine girmek de istemiyorum.
Bitti.
Farhad’ın özgürlüğü için de pazarlık etmeni istiyorum.
Onu adım adım buradan kurtar.
Ayrıca, sadece senle konuşurum.
Bu iş bitince, banka detaylarını ve kasa kodunu veririm.
Bak, bilgi sızdırmak gibi...
bir niyetim olmadığını biliyorsun. Anlamalarını sağla.
Almanya’dasın,
Avrupa toprağında harekete geçmezler sanıyorsun. Ama yanılıyorsun.
Çaresiz durumdalar. Sen dışarıdansın, bir yabancısın.
Gerçekten İsrailli veya Yahudi değilsin.
Seni onlara bağlayan bir şey yok.
Sen onlar için Köln’de durup dururken ölen bir İngiltere vatandaşısın.
-Henüz ölmedim. -Bu işten seni vazgeçirmemi bekliyorlar.
Cesaret edemezler.
Pazarlık edecekler.
Seni vuracaklar ve kimse de bunu bilmeyecek.
Sen bileceksin.
-Tehditlerine inandın mı? -Kesinlikle.
-Stefan hazır mı? -Yolda.
Bak Thomas, tüm hayatım boyunca...
benim olmayan fikirleri ve kararları yerine getirdim.
Ama buraya kadar. Bu benim kararım.
5 dakika içinde ölecek olsam bile yine bunu yapacağım.
Hiçbir şeyden vazgeçirebildiği yok.
Denemiyor bile.
Masadan kalkıp gitmesine izin veremeyiz.
Masadan kalkmasına izin verme. Teklifini yap.
Giderse, harekete geçmek zorundayız.
Telefonu kapat. Anlaşmayı biliyorlar.
Thomas, gitmesine izin verme.
Buraya benim için geldin.
Thomas, ne yapıyorsun sen?
Hemen önünden çekil!
Koş!
Subtitles by sub.Trader subscene.com